Η χρυσή ασπίδα του Θεού Άρη που βρισκόταν στον ναό του στα Κρατερά των Θρακών Βιστόνων εκεί στην Βιστωνίδα

 

Ο Δήμος Ιάσμου να προβάλει την ιστορία της περιοχής του

Ο Δήμος Κομοτηνής και ο Δήμος Μαρωνείας - Σαπών να αδελφοποιηθούν με τις πόλεις καταγωγής των αρχαίων Ελλήνων αποίκων

Τα άλλα θρακικά φύλα της Ροδόπης και οι πρόσμιξή τους με τους Έλληνες αποίκους

Γράφει ο Παράσχος Ανδρούτσος

Είναι γνωστό ότι η αρχαία Θράκη κάλυπτε όλη την σημερινή Μακεδονία έφθανε μέχρι τον Ελλήσποντο και την Μαύρη Θάλασσα και βόρεια εκτεινόταν μέχρι και την Βουλγαρία μέρος της Ρουμανίας, της Σερβίας και των Σκοπίων.

Σύμφωνα πάντα με την ελληνική μυθολογία η Θράκη ήταν κόρη του Ωκεανού και της Παρθενόπης, αδελφής της Ευρώπης. Επίσης υπήρχε ένας προπάτορας που λεγόταν Θράξ και ήταν γιος του θεού του Πολέμου Άρη.

Οι Θράκες από τον 7ο αιώνα π.Χ. περίπου ήλθαν σε σμίξη με τους Έλληνες αποίκους που εγκαταστάθηκαν εδώ και έτσι ελληνοποιήθηκαν δεχόμενοι και την πολιτιστική επιρροή και σιγά - σιγά και την ελληνική γλώσσα. Στην περιοχή του σημερινού νομού Ροδόπης είναι γνωστό ότι από την προϊστορική εποχή ακόμη κατοικούσαν οι αρχαίοι Θράκες.

Ξεκινώντας από τα ανατολικά διέμεναν στην περιοχή της Μαρώνειας οι Θράκες Κίκονες αυτοί ήλθαν σε σμίξη με Έλληνες αποίκους από την Χίο που εγκαταστάθηκαν εδώ τον 7ο αιώνα π.Χ. Από αυτήν την σμίξη προέρχονται οι σημερινοί Μαρωνίτες. Οι Κίκονες ήταν από τους πιο πολιτισμένους Θράκες επίσης ήταν άριστοι ιππείς και πεζοί. Σύμφωνα με την μυθολογία πάλι από εδώ πέρασε ο Οδυσσέας με τους συντρόφους του κατά την επιστροφή του για την Ιθάκη οπότε συνάντησε εδώ τον ιερέα τους τον Μάρωνα, επίσης τύφλωσε και τον Κύκλωπα Πολύφημο.

Την Μαρώνεια την έκαναν ξακουστή από τα αρχαία χρόνια η φιλόσοφος Ιππαρχία, ο φιλόσοφος αδελφός της Μητροκλής, ο ποιητής Σωτάδης, ο ζωγράφος Αθηνίων, ο συγγραφέας γεωπόνος Ηγεσίας και ένας άγνωστος Μαρωνίτης το όνομά του δεν έμεινε στην ιστορία που το 476 π.Χ. στους ολυμπιακούς αγώνες που τελούνται στην Ολυμπία αναδείχθηκε Ολυμπιονίκης στην πάλη.

Επίσης από τον 5ο αιώνα π.Χ. η Μαρώνεια έγινε αυτοκέφαλη Μητρόπολη. Από την Μητρόπολη αυτή πήρε το όνομα και η Μητρόπολη της Ροδόπης που ονομάζεται Μητρόπολη Μαρωνείας και Κομοτηνής. Στα νέα χρόνια έχουμε από την Μαρώνεια πολλούς δωρητές.

Νοτιοανατολικά στην περιοχή της αρχαίας Στρύμης (Μολυβωτή) εγκαταστάθηκαν οι Ελληνο-Θράκες Σαΐοι που είχαν καταγωγή από την Θάσο και είχαν έλθει σε σμίξη με 1000 Έλληνες άνδρες αποίκους από την Πάρο. Από αυτούς τους Ελληνοθράκες 1000 νέοι άνδρες ήλθαν και εγκαταστάθηκαν εδώ σε αυτήν την περιοχή περί το 660-650 π.Χ. ερχόμενοι σε σμίξη με γυναίκες των ντόπιων Θρακών της περιοχής πιθανόν Κικόνων.

Αυτοί λοιπόν έκτισαν επάνω σε αυτήν τη χερσόνησο σε έκταση 600 στρεμμάτων την Αρχαία Στρύμη. Ήταν περιτειχισμένη και έγινε γρήγορα εμπορικός σταθμός, έτσι μέσω των ντόπιων Θρακών αυτοί οι Ελληνοθράκες άποικοι άρχισαν να κατέχουν τον έλεγχο και την εκμετάλλευση της εύφορης ενδοχώρας. Με τις λίγες ανασκαφές που έχουν γίνει έχουν βρεθεί θεμέλια κατοικιών, τμήματα δρόμων, καθώς και ένα θαυμάσιο υπόγειο σύστημα ύδρευσης με σήραγγες και πηγάδια ίσης αξίας με εκείνο του Ευπάλινου της Σάμου.

Έτσι λοιπόν στην αρχαία Στρύμη έχουμε μια πρόσμιξη ενός Θρακοελληνικού DNA που αποτελείται από DNA ντόπιων γυναικών πιθανών Κικόνων και Ελληνοθρακών Πάριων και Σαΐων. Απευθείας από την σμίξη αυτών των DNA έχουν καταγωγή οι κάτοικοι του Κοσμίου που είχαν φύγει από την περιοχή αυτή για διάφορους λόγους (πειρατές, ελονοσία κλπ) και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του σημερινού Κοσμίου.

Νοτιοδυτικά του Νομού μας εκεί, πριν το Φανάρι βρίσκεται η Αρχαία Δίκαια, ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. από Έλληνες αποίκους της Σάμου που ήλθαν σε σμίξη με ντόπιους Βίστωνες Θράκες φτιάχνοντας μια ελληνοθρακική πόλη - κράτος. Πολλά από τα νομίσματα της φέρουν το όνομα "Δίκαια" και από την άλλη μεριά κυριαρχεί ο εικονογραφημένος τύπος του Ηρακλή. Η επιλογή του μυθικού ήρωα δεν είναι τυχαία καθώς παραπέμπει στον γνωστό άθλο του, που εξουδετέρωσε τα ανθρωποφάγα άλογα του βασιλιά Διομήδη.

Στα δυτικά του Νομού Ροδόπης κατοικούσαν οι αρχαίοι Θράκες Βίστωνες στην περιοχή της λίμνης Βιστωνίδας που για κάποιο διάστημα ήταν βασιλιάς τους ο Διομήδης.

Διομήδης: Είναι σύνθετη αρχαία ελληνική λέξη από το Δίας + μέδη που σημαίνει αυτός που συμβουλεύεται τον Δία. Ο Διομήδης είχε 4 ανθρωποφάγα άλογα που τα υπέταξε ο Ηρακλής πραγματοποιώντας τον 8ο άθλο του. Τα άλογα αυτά είχαν χάλκινους σιαγόνες και τα τάιζε ο Διομήδης με το κρέας των ξένων ανθρώπων που περνούσαν από τα μέρη του βασιλείου του, καθώς επίσης με τους εχθρούς και τους αιχμαλώτους του. Εκεί λοιπόν πήγε ο Ηρακλής σκότωσε τον βασιλιά Διομήδη και με το κρέας του τάισε τα ανθρωποφάγα άλογά του. Στη συνέχεια άνοιξε ένα κανάλι και πλημμύρισε με το θαλασσινό νερό που εισχώρησε μέσα στην πρωτεύουσα του τα Κρατερά πλημμυρίζοντας την δημιουργώντας έτσι την Βιστωνίδα λίμνη.

Από την ελληνική μυθολογία πάλι μαθαίνουμε ότι οι Βίστωνες ήταν γνωστοί για την πολεμική τους τέχνη. Ιδρυτής τους ήταν ο Βίστων, γιος του Άρη. Κατοικούσαν σε όλη την περιοχή της Βιστωνίδας και στην περιοχή των σημερινών πομακικών χωριών που βρίσκονται πάνω από τους Αμαξάδες και τον Ίασμο. Εκεί επάνω ακόμα βρίσκονται τα υπαίθρια θρακικά ιερά όπου θυσίαζαν στον ήρωα Ιππέα και επικράτησε μέχρι την εποχή των Ρωμαίων που εκχριστιανίσθηκαν. Από τον 7ο αιώνα περίπου που άρχισαν να αποικούν οι Έλληνες και την σημερινή περιοχή του νομού Ροδόπης την Μαρώνεια, την Στρύμη, τα Δίκαια κλπ άρχισαν οι Θράκες να έρχονται σε σμίξη με τους Έλληνες υιοθετώντας την γλώσσα, την ενδυμασία και τις συνήθειες των Ελλήνων. Οι Έλληνες όμως πήραν από τους Θράκες τους μουσικούς, τους ραψωδούς, τον Ορφέα, τα Ελευσίνια Μυστήρια και άλλα.

Εκεί λοιπόν αργότερα στην πρωτεύουσα των Βιστώνων τα Κρατερά οι Ρωμαίοι έφτιαξαν ένα είδος ξενοδοχείου εκείνης της εποχής με στάβλους όπου θα διανυκτέρευαν οι περαστικοί ιππείς και αγωγιάτες με τα ζώα τους με ασφάλεια. Το σημείο αυτό το ονόμασαν οι Ρωμαίοι γνωρίζοντας την μυθολογία από τους Έλληνες "Στάβλοι του Διομήδη". Εκεί επάνω στους "Στάβλους του Διομήδη" ανοικοδομήθηκε μια νέα πόλη από τον αυτοκράτορα Αναστάσιο που της έδωσε το όνομά του ονομάζοντάς την Αναστασιούπολη. Το 897 μ.Χ. και ύστερα η Αναστασιούπολη εμφανίζεται με το όνομα Περιθεώρη.

Ας δούμε τώρα ποια η σχέση του Θεού Άρη αφού αναφέρουμε λίγα γι' αυτόν και της χρυσής ασπίδας του που βρισκόταν στο ναό εκεί στην πρωτεύουσα των Βιστώνων τα Κρατερά. Ο θεός Άρης ήταν ένας από τους δώδεκα θεούς του Ολύμπου. Ήταν θεός του πολέμου και γιος του Δία και της Ήρας. Παντού εμφανιζόταν σαν πολεμοχαρής. Είχε πολλές ερωμένες και γυναίκες με τις οποίες έκανε πολλά παιδιά. Με την πριγκίπισσα της Θεσσαλίας την Κυρήνη, ο Άρης απέκτησε ένα γιο τον Διομήδη. Ο Διομήδης αργότερα έγινε βασιλιάς των Βιστόνων εκεί γύρω από την Βιστωνίδα λίμνη.

Ο Άρης αν και ήταν θεός των Ελλήνων οι Έλληνες τον θέλουν να έχει καταγωγή από την Θράκη, ίσως να ήθελαν να τον συνδέσουν με τους Θράκες που τους θεωρούσαν πολεμοχαρείς και αγροίκους.

Στο έργο λοιπόν του μεγάλου Έλληνα τραγωδού Ευριπίδη (480 - 406 π.Χ.) "Των Θρακών οι χρυσές ασπίδες" που έχει χαθεί αλλά είναι γνωστό από κάποια αποσπάσματα που σώζονται, είναι σημαντικό γιατί συνδέει τον Θεό του πολέμου Άρη, με τους Θράκες. Στο έργο αυτό ο Ευριπίδης συνδυάζει την περιοχή των Θρακών, την μυθολογία και την θρησκεία εκείνης της εποχής. Επίσης μας αναφέρει ότι η ιερή, χρυσή ασπίδα του θεού Άρη φυλασσόταν στο ναό του στην Βιστωνίδα της Θράκης. Εκεί που ήταν βασιλιάς ο γιος του Διομήδης.

Η "Χρυσή ασπίδα" δεν αναφέρεται ως ένα ενιαίο συγκεκριμένο αντικείμενο στην ελληνική μυθολογία, αλλά μπορεί να σχετίζεται με την μυθολογική του σύνδεση με τους Θράκες και την Θράκη, όπου σύμφωνα με τον Ευριπίδη, η χρυσή ασπίδα του θεωρούνταν ιερό κειμήλιο, και φυλασσόταν στο ναό του Θεού στην Βιστωνίδα.

Σύμφωνα με την αρχαία γραπτή μυθολογία των Ελλήνων, ο Θεός Άρης δεν είχε κάποια ειδική συγκεκριμένη ή διάσημη ασπίδα. Ήταν μια απλή ασπίδα δεν είχε κάτι το ξεχωριστό που να μας την προβάλουν οι αρχαίοι συγγραφείς.

Σε άλλες πάλι περιγραφές μυθολογικών μαχών του θεού Άρη, η χρυσή ασπίδα απεικονίζεται πολύπλοκη και πολυποίκιλη. Στην ασπίδα του απεικονιζόταν οι γιοί του, ο Φόβος, η Έριδα, καθώς και οι θεοί που συμμετείχαν σε μια μονομαχία, συμπεριλαμβανομένου του Άρη με την συνοδεία του.

Το θέμα όμως που έχει μεγάλη σημασία για εμάς τους Ροδοπαίους είναι ότι σύμφωνα με την μυθολογία η χρυσή ασπίδα του θεού Άρη βρισκόταν τοποθετημένη εδώ στην Ροδόπη εκεί κάτω από τον οικισμό των σημερινών Αμαξάδων λίγο μετά τον Ίασμο στο ναό του στην πρωτεύουσα των αρχαίων Θρακών Βιστόνων τα Κρατερά που είχαν βασιλιά τον Διομήδη γιο του θεού Άρη.

Όλα τα χρόνια οι Δήμοι της Ροδόπης μας έχουν βομβαρδίσει με κατευθυνόμενες άχρηστες αδελφοποιήσεις με Δήμους από την Τουρκία ή με μουσουλμανικούς Δήμους από την Βουλγαρία. Έτσι λοιπόν ο Δήμος Κομοτηνής θα πρέπει να ζητήσει να αδελφοποιηθεί με τον Δήμο Πάρου και Θάσου μια και οι κάτοικοι της αρχαίας Στρύμης και σημερινοί κάτοικοι του Κοσμίου έχουν άμεσο DNA από τους κατοίκους της Πάρου της Θάσου και τους Θράκες. Επίσης να αδελφοποιηθεί με τον Δήμο Σάμου μια και οι κάτοικοι της Αρχαίας Δίκαιας κατάγονται από Έλληνες αποίκους της Σάμου και ντόπιους Θράκες Βίστωνες.

Ο Δήμος Μαρώνειας - Σαπών πάλι θα πρέπει να αδελφοποιηθεί με τον Δήμο Χίου μια και Έλληνες άποικοι ήλθαν σε σμίξη με τους Θράκες Κίκονες όταν εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Μαρώνειας.

Κύριοι και κάθε λογής αρμόδιοι κρατήστε και προβάλετε την ιστορία του τόπου μας που δεν είναι κατώτερη της υπόλοιπης Ελλάδας γιατί λαός που δεν γνωρίζει την ιστορία του οδηγείται σε λήθη και αφανισμό.

https://xronos.gr/